Dlaczego cudzoziemcy tłumnie jeżdżą na koreańskie stoki narciarskie: niższe ceny niż w Japonii i łatwy dojazd z Seulu

Zeszłej zimy ludzie, którzy nigdy w życiu nie widzieli śniegu, ustawiali się w kolejkach w koreańskich ośrodkach narciarskich. Byli to Wietnamczycy. Przed nimi wycieczki narciarskie do Korei i Japonii sprzedawano obok siebie. Z Hanoi lot do obu krajów trwa około pięciu godzin – prawie bez różnicy. A jednak wynik był inny: w jednym sezonie wietnamski popyt na wyjazdy narciarskie do Korei wzrósł o około 40%, a do Japonii tylko o nieco ponad 10%.

Kurort High1 w prowincji Gangwon podał, że zeszłej zimy odwiedziło go około 43 tys. cudzoziemców – o 54% więcej niż rok wcześniej. To około 15 tys. turystów więcej w ciągu roku. W czasie Tết, największego święta Wietnamu, niektórzy wybierali nawet koreańskie stoki zamiast rodzinnego domu.

W Wietnamie Tết to bardzo ważne święto, gdy zbiera się cała rodzina. Ostatnio jednak coraz więcej osób spędza te cenne wolne dni za granicą, by zobaczyć śnieg i pojeździć na nartach. W krajach Azji Południowo-Wschodniej, gdzie prawie nie pada śnieg, zimowe krajobrazy i stoki Korei stały się nowym produktem turystycznym.

Lien Nguyen z Hanoi po raz pierwszy w życiu założyła narty. Upadła zaraz po wejściu na stok, a po wstaniu jeszcze kilka razy. Ale nie poddała się i w końcu sama zjechała na dół. Mówi, że pierwszy zjazd po śniegu był najbardziej ekscytującym momentem podróży.

Takie doświadczenia powtarzały się zeszłej zimy w całej prowincji Gangwon. Lokalne biura podróży mówią, że wietnamscy turyści coraz częściej wybierają cel ze względu na narty i festiwale śniegu. Wyjazd za granicę na święta, by zobaczyć śnieg, staje się nowym zwyczajem.

Wraz z popularnością wyjazdów narciarskich do Korei uwagę zwróciły też ceny. Niektóre wietnamskie biura sprzedawały wycieczki do Korei za około 1,23 mln wonów. To niemało dla miejscowego pracownika biurowego, ale wycieczki do Korei szybko się rozeszły od końca zeszłego roku. Ci, którzy rezerwowali późno, czasem musieli zrezygnować z braku miejsc, choć byli gotowi zapłacić.

Dlaczego wietnamscy turyści wybrali koreańskie ośrodki, a nie Japonię?

Ale tu pojawia się pytanie. Myśląc o nartach w Azji, najpierw myśli się o Japonii. Hokkaido i Niseko, Nagano i Hakuba to słynne regiony, które narciarze z całego świata chcą odwiedzić choć raz. Japonia słynie z doskonałego śniegu, a jej ośrodki i infrastruktura turystyczna są świetnie rozwinięte.

W rejonie Hakuba jest wiele ośrodków, które zeszłej zimy odwiedziło około 1,92 mln osób – najwięcej od dziesięciu lat. Japońskie stoki wciąż są więc konkurencyjne na świecie.

Dlaczego więc wietnamscy turyści wybrali Koreę, a nie Japonię?

Odpowiedź widać na metkach z cenami wycieczek.

Porównując wyjazdy narciarskie z Ho Chi Minh, wycieczki do Korei zaczynają się od około 1 mln wonów, a niektóre do Japonii od około 2,8 mln. Za ten sam wyjazd na narty Japonia kosztuje prawie trzy razy więcej. Sama różnica to około 1,8 mln wonów.

Dla początkującego ważniejsze od jakości śniegu czy światowej sławy jest to, jak łatwo i tanio można spróbować nart. Jeśli za cenę jednego wyjazdu do Japonii można kilka razy pojechać do Korei, Korea staje się bardzo atrakcyjnym wyborem.

Ośrodki blisko Seulu – co czyni je wygodnymi?

Kolejną zaletą koreańskich ośrodków jest bliskość Seulu.

Dobrym przykładem jest Elysian Gangchon w Chuncheon. Można tam dojechać pociągiem z Seulu, a na miejscu są wypożyczalnia sprzętu i lekcje dla początkujących. W dzień uczysz się jeździć, wieczorem wracasz do Seulu na zakupy i dobre jedzenie.

Ze stacji Sangbong w Seulu pociąg linii Gyeongchun lub ITX-Cheongchun dojeżdża w około godzinę do stacji Elysian Gangchon (Baegyangni), a ze stacji do kurortu kursuje darmowy autobus. Możliwość jednodniowego wyjazdu na narty bez wynajmu auta to duży atut dla cudzoziemców z krótkim pobytem.

Dla cudzoziemców koreańskie ośrodki to nie tylko miejsce do jazdy na nartach. To część kompleksowej podróży łączącej zwiedzanie Seulu, zakupy, jedzenie i kulturę koreańską.

Jak koreańskie ośrodki przyciągnęły cudzoziemców?

Koreańskie ośrodki od dawna przygotowywały się na zagranicznych gości. High1 organizuje imprezy narciarskie dla turystów z Azji Południowo-Wschodniej od około 18 lat. Zaczynało się od 23 uczestników, a pięć lat później było ich już 850. Łącząc lekcje jazdy z kulturą koreańską, kurort przyciągał gości z Hongkongu, Singapuru i innych miejsc.

Później organizowano też osobne imprezy saneczkowe dla turystów z Tajlandii i Tajwanu. Wieloletnie starania o zagranicznych gości teraz przynoszą efekty.

Przybyło też usług dla cudzoziemców. High1 otworzył na stoku salonik z kompleksową obsługą tylko dla cudzoziemców, organizował jednodniowe wycieczki narciarskie i przyciągnął grupy z Filipin lotami czarterowymi na międzynarodowe lotnisko Yangyang. Uwaga: 43 tys. to goście z zagranicy całego kurortu High1, nie tylko ośrodka narciarskiego.

Koreańska Organizacja Turystyczna także od ponad dziesięciu lat aktywnie promuje koreańską zimę w Azji Południowo-Wschodniej i innych krajach Azji. Reklamami w Manili (Filipiny) czy Dżakarcie (Indonezja) pokazywała urok koreańskiej zimy mieszkańcom krajów, gdzie śnieg to rzadkość.

Ten trend nie dotyczy tylko Wietnamu. Główne kraje i terytoria, z których zimą przyjeżdża się do Korei, to Tajwan, Singapur, Hongkong, Filipiny i Malezja – w większości miejsca, gdzie śniegu prawie nie ma.

W Vivaldi Park w Hongcheon liczba zagranicznych turystów zeszłej zimy również wzrosła o ponad 50%. Głównie byli to goście z Singapuru, Tajwanu i Hongkongu.

Mona Yongpyong w Pyeongchang stworzył park tematyczny śniegu, by także osoby niejeżdżące mogły się nim cieszyć. Strategia: przestać być miejscem tylko dla dobrych narciarzy i przyciągnąć tych, którzy pierwszy raz widzą śnieg. Po tej zmianie wzrosła też powiązana sprzedaż.

W całej prowincji Gangwon zimowy popyt turystyczny jest spory. Zeszłej zimy odwiedziło ją około 35 mln turystów, o 5,7% więcej niż rok wcześniej. Zimowe krajobrazy, stoki i ośnieżona wyspa Nami przyciągają zarówno cudzoziemców, jak i Koreańczyków.

Cudzoziemców jest więcej – dlaczego więc ubywa koreańskich narciarzy?

Patrząc tylko na to, można by sądzić, że koreańskie ośrodki przeżywają nowy złoty wiek: więcej zagranicznych gości, rosnące przychody i ożywiony rynek zimowy.

Ale w tych liczbach brakuje jednego ważnego faktu.

Liczba koreańskich narciarzy wciąż nie rośnie.

W Vivaldi Park zagranicznych gości znacznie przybyło, ale liczba koreańskich odwiedzających prawie się nie zmieniła przez ostatnie trzy lata. Więcej cudzoziemców i odrodzenie krajowego rynku narciarskiego to zupełnie różne sprawy.

Dawniej wyjazd na narty z przyjaciółmi na początku ferii zimowych był codziennym widokiem. Studenci dorabiali zimą w kurortach, a w weekendy drogi do Gangwon były pełne aut z nartami.

W sezonie 2011/12 krajowe ośrodki odwiedziło około 6,86 mln osób – rekord. Stoki były wtedy głównym miejscem zimowego wypoczynku.

Potem liczba gości stale spadała. W sezonie 2020/21, gdy szerzył się COVID-19, spadła do około 1,45 mln – daleko poniżej szczytu 6,86 mln.

Problem w tym, że po COVID-19 dawni goście nie wrócili. Nawet w sezonie 2019/20, gdy zaczęła się pandemia, było ich około 3,76 mln – już blisko połowy szczytu.

Potem zimą 2022 r. odnotowano około 3,73 mln, ale do dziś liczba utrzymuje się na poziomie około 3 mln. COVID-19 jedynie przyspieszył trwający już spadek – nie był jego główną przyczyną.

Źródło: media powołujące się na Koreańskie Stowarzyszenie Ośrodków Narciarskich. Stowarzyszenie przestało publikować statystyki, więc nowsze dane pochodzą z mediów.

Spadek liczby gości doprowadził do realnych zamknięć ośrodków.

Dawniej w kraju działało około 17 ośrodków narciarskich, dziś wyciągi uruchamia tylko około 12. Zniknął prawie co trzeci.

Ośrodek Alps w Goseong (Gangwon) zamknięto dawno temu. Niegdyś popularne apartamenty i obiekty są opuszczone, a na dawnych trasach rośnie chwast. Próby ponownego otwarcia się nie powiodły i dziś miejsce przypomina ruinę.

Niektóre trasy ośrodków w Taebaek również od dawna stoją nieużywane.

Podobnie stało się wokół Seulu. Stosunkowo bliskie stolicy ośrodki, takie jak Star Hill Resort w Namyangju, Bears Town w Pocheon i Yangji Pine Resort w Yongin, przestały działać lub zamknęły działalność narciarską.

Gdy znika ośrodek, cierpią też okoliczne biznesy. Wypożyczalnie, restauracje i pensjonaty, które żyły z zimowych turystów, coraz częściej zamykają się z braku klientów.

Dlaczego więc koreańskie ośrodki upadają tak szybko?

1. Zimy są coraz krótsze

Pierwszy powód: zimy są coraz krótsze.

Dawniej niektóre ośrodki otwierały się na początku listopada, dziś wiele średnio na początku grudnia. Coraz więcej ośrodków, które działały do początku marca, zamyka się pod koniec lutego.

Krótszy sezon to mniej okazji do zarobku. Gdy brakuje naturalnego śniegu, trzeba robić sztuczny, co kosztuje prąd i sprzęt.

Gdy temperatura skacze w górę i w dół, naśnieżanie jest trudniejsze, a utrzymanie wyciągów i urządzeń droższe. Zmiana klimatu bezpośrednio obciąża ośrodki.

2. Mniej nowych narciarzy

Drugi powód: ubywa nowych narciarzy.

Dziś na stokach dominują osoby w wieku 30–40 lat, ale coraz mniej jest dzieci i nastolatków, które mogłyby je zastąpić.

Zmienił się też sposób spędzania wolnego czasu przez młodych. Kiedyś narty były głównym zimowym hobby, dziś wyboru jest dużo więcej: biwakowanie, golf, podróże zagraniczne.

Niektóre ośrodki dają dzieciom darmowe karnety sezonowe, by zdobyć nowych klientów, ale odwrócenie ogólnego spadku nie jest łatwe.

3. Narty są droższe

Trzeci powód: rosnące koszty jazdy na nartach.

Trzeba zapłacić nie tylko za karnet, ale też za wypożyczenie sprzętu i ubrań, dojazd i nocleg. Dla rodziny koszty są jeszcze wyższe.

Wraz ze wzrostem cen prądu i płac ośrodkom trudno obniżać ceny. Ostatecznie ludzie decydują o wyjeździe na podstawie całkowitego kosztu.

4. Łatwiej wyjechać za granicę

Czwarty powód: podróże zagraniczne stały się powszechne.

Kiedyś wyjazd za granicę był czymś wyjątkowym, dziś wystarczy porównać loty i hotele, by stosunkowo łatwo wyjechać.

Jeśli wyjazd na narty kosztuje tyle co podróż za granicę, ludzie mogą wybrać nowe miejsce.

Krajowe ośrodki konkurują dziś nie tylko ze sobą, ale też z podróżami zagranicznymi i wieloma innymi rozrywkami.

Zmiany widać też w przychodach. Zimowe przychody narciarskie High1 w pierwszym kwartale w szczytowym okresie wynosiły około 15 mld wonów, a dziesięć lat później w tym samym okresie spadły do około 8,9 mld – o około 41%.

28 lat temu, w kryzysie MFW, cudzoziemcy też tłumnie odwiedzali koreańskie stoki

Co ciekawe, to nie pierwszy raz, gdy cudzoziemcy tłumnie odwiedzają koreańskie stoki.

Około 28 lat temu, zimą kryzysu finansowego MFW, koreańskie ośrodki również były pełne zagranicznych turystów.

Won mocno wtedy stracił, a podróż do Korei stała się dla cudzoziemców stosunkowo tania. Turyści z Hongkongu, Tajwanu, Singapuru i innych części Azji zaczęli przyjeżdżać na koreańskie stoki.

W ciągu jednego miesiąca przyjechało wtedy do Korei około 64 890 turystów z Azji Południowo-Wschodniej. Organizacja turystyczna przewidywała nawet, że do końca lutego tamtego roku koreańskie ośrodki odwiedzi 200 tys. cudzoziemców.

Zwłaszcza wokół Księżycowego Nowego Roku gwałtownie wzrosła liczba cudzoziemców przylatujących przez lotnisko Gimpo.

Także wtedy największym atutem była cena. 7-dniowa wycieczka narciarska do Korei z Singapuru kosztowała około 1,08 mln wonów, a niższa cena niż w Japonii była głównym argumentem.

Przyjeżdżali nawet Japończycy, bo podróż do Korei była tańsza niż narty w Japonii.

Turyści z Azji Południowo-Wschodniej najczęściej odwiedzali wtedy Jisan, Yongpyong i Bears Town. Zamknięty dziś Bears Town był niegdyś jednym z głównych zimowych celów dla cudzoziemców.

Zarówno 28 lat temu, jak i dziś atuty koreańskich ośrodków niewiele się zmieniły: ceny niższe niż w Japonii, wygodna odległość dla Azjatów i warunki, w których początkujący łatwo się uczą.

Czym różnią się ośrodki w Japonii?

Nie znaczy to, że japońskie ośrodki podupadają. Rejon Hakuba odwiedziło zeszłej zimy około 1,92 mln osób – najwięcej od dziesięciu lat. Za to w niektórych miejscach, jak Niseko na Hokkaido, spadła liczba wjazdów wyciągami – są różnice regionalne.

Japonia także zmaga się z długotrwałym spadkiem liczby własnych narciarzy. Wraz ze wzrostem udziału gości z zagranicy stają się oni ważnym źródłem dochodu – podobnie jak w Korei.

Struktura gości jest jednak inna. Japonia przyciąga narciarzy z wielu krajów, w tym z Zachodu i Australii, a głównymi klientami Korei są turyści z azjatyckich krajów, gdzie śnieg to rzadkość.

5 powodów, dla których cudzoziemcy wybierają koreańskie ośrodki

Ważne jest tu, dlaczego cudzoziemcy wybierają koreańskie ośrodki.

Cudzoziemcy nie przyjeżdżają tylko dlatego, że koreańskie stoki są wyjątkowe. To efekt połączenia niższych cen, krótkiej podróży, lekcji dla początkujących i wygody łączenia wyjazdu z Seulem.

Jak długo utrzymają się te atuty?

Problem w tym, że te atuty nie będą trwać wiecznie.

Wietnamskie biura podróży wciąż sprzedają wycieczki narciarskie do Korei, Chin i Japonii obok siebie. Jeśli inny kraj zaproponuje coś tańszego i wygodniejszego, turyści mogą w każdej chwili zmienić wybór.

Kurs walut zmienia też to, jak drogo Korea wydaje się cudzoziemcom. Jeśli koreańskie ośrodki będą polegać tylko na zagranicznych gościach, popyt może mocno się wahać wraz z kursem i rynkiem podróży.

Ponadto wzrost liczby cudzoziemców skupia się w dużych kurortach, takich jak High1, Vivaldi Park i Mona Yongpyong. Zamknięte już ośrodki i okoliczne biznesy same się nie odrodzą.

Zanim będzie można mówić o odrodzeniu wszystkich koreańskich ośrodków, trzeba rozwiązać jeszcze wiele problemów.

Pozytywne zmiany w koreańskich ośrodkach

Mimo to pojawiają się pozytywne zmiany.

Mona Yongpyong stworzył śnieżny park dla osób niejeżdżących, a High1 zgromadził 18 lat doświadczenia w przyciąganiu turystów z Azji Południowo-Wschodniej.

Ośrodki blisko Seulu aktywnie przyjmują cudzoziemców, którzy pierwszy raz widzą śnieg, ulepszając wypożyczalnie, lekcje dla początkujących i dojazd.

Ośrodki zmieniają się z miejsc tylko dla dobrych narciarzy w zimowe cele, którymi mogą cieszyć się nawet ci, którzy pierwszy raz widzą śnieg.

Przybywa też zimowych wycieczek z kilkudniowym pobytem w Gangwon. Jeśli więcej turystów będzie nocować, jeść i zwiedzać okolicę zamiast jeździć jeden dzień i wyjeżdżać, skorzysta też lokalny biznes.

Ostatecznie, by znów rosnąć, koreańskie ośrodki muszą przyciągać cudzoziemców i jednocześnie odzyskać krajowych narciarzy.

Liczba gości, która sięgała 6,86 mln, dziś utrzymuje się w okolicach 3 mln. Z 17 ośrodków działających kiedyś w kraju dziś działa tylko około 12.

Natomiast wietnamski popyt na wyjazdy narciarskie do Korei wzrósł o około 40%, a liczba zagranicznych gości High1 zwiększyła się o 54%, do około 43 tys.

Wzrost liczby zagranicznych turystów jest bez wątpienia pozytywny. Ale dopóki nie wrócą koreańscy narciarze, którzy kiedyś wypełniali stoki, trudno mówić o pełnym odrodzeniu.

Dla ludzi z krajów bez śniegu Korea to tani, bliski i wygodny cel zimowy. Ale dla samych Koreańczyków narty stają się coraz droższą i bardziej obciążającą rozrywką.

Ważne jest, by turyści, którzy pierwszy raz stanęli na śniegu, wrócili, ale równie ważne jest stworzenie warunków, by wrócili Koreańczycy, którzy kiedyś lubili jeździć.

Co cudzoziemiec powinien wiedzieć przed wyjazdem do koreańskiego ośrodka narciarskiego

Najczęściej zadawane pytania

P. O ile tańsze są koreańskie ośrodki od japońskich?
O. W wycieczkach z Ho Chi Minh Korea zaczynała się od około 1 mln wonów, a niektóre wycieczki do Japonii od około 2,8 mln – nawet prawie trzy razy drożej. Zależy to jednak od oferty i kursu walut.

P. Do którego ośrodka najłatwiej dojechać z Seulu?
O. Najbardziej znany jest Elysian Gangchon, do którego dojedziesz pociągiem. Wsiądź w linię Gyeongchun na stacji Sangbong, wysiądź na stacji Elysian Gangchon (Baegyangni) i przesiądź się do darmowego autobusu.

P. Czy mogę pojechać, jeśli nigdy nie jeździłem na nartach?
O. Tak. Większość kurortów ma wypożyczalnię, lekcje dla początkujących i łatwe stoki, a wielu cudzoziemców jeździ tam po raz pierwszy.

P. Czy koreańskie ośrodki naprawdę się odradzają?
O. Cudzoziemców przybywa, ale krajowych gości wciąż jest około 3 mln, więc na mówienie o odrodzeniu całej branży jest jeszcze za wcześnie.

Czy koreańskie ośrodki naprawdę mogą odrodzić się dzięki samym cudzoziemcom?

Koreańskie ośrodki narciarskie mają teraz nową szansę. Czy wzrost liczby zagranicznych turystów okaże się chwilową modą, czy nowym motorem zimowej turystyki – zależy od dalszych zmian.

Czy koreańskie ośrodki przetrwają tylko dzięki cudzoziemcom? Czy też nadejdzie dzień, gdy koreańscy narciarze, którzy odeszli, wrócą na stoki?

Prawdziwe odrodzenie koreańskich ośrodków będzie pełne dopiero wtedy, gdy obok wzrostu liczby cudzoziemców ożyje też krajowa kultura narciarska.

Źródła

• Kangwon Land: o 54% więcej cudzoziemców w High1 (Herald K)
• Popyt na narty w Korei z regionów bez śniegu (Herald K)
• Trendy liczby gości ośrodków narciarskich (Bizhankook)
• Spadek liczby gości i zamknięcia ośrodków (Newsis)
• Komunikacja publiczna do Elysian Gangchon (Financial News)

Zobacz też: Seul wybiera pierwsze 19 ‘noclegów przyjaznych pacjentom’: gdzie zatrzymać się po operacji jako cudzoziemiec?